Arama

Bir cumhuriyetin görünmeyen kahramanı: Aydın Denktaş'ın gözünden

Bazı kadınlar tarihe kendi isimleriyle değil, omuzlarında taşıdıkları büyük mücadelelerle tanıklık eder.

16/11/2026 09:30 | Son Güncelleme : 23/11/2026 01:56 | Okunma Sayısı : 89 | Ses Karpaz


Bir cumhuriyetin görünmeyen kahramanı: Aydın Denktaş'ın gözünden
ad image ad image ad image ad image ad image

 

Bir adam düşünün... Hayatını bir davaya adamış, bir halkın geleceği için yıllarca mücadele etmiş, evinden, ailesinden, sevdiklerinden zaman zaman uzak kalmış.

 

Bir de o adamın evinde bekleyen bir kadın düşünün...

 

Onun eşi, çocuklarının annesi, en yakın sırdaşı...

 

Aydın Denktaş.

 

Belki de Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kuruluş hikâyesini anlatırken, yıllarca aynı mücadelenin içinde yaşamış ama çoğu zaman arka planda kalmış bu kadının gözünden bakmak gerekir.

 

Aydın Denktaş, henüz çok genç yaşta Rauf Raif Denktaş'ın hayat arkadaşı oldu. 63 yıl süren bir evliliğin içinde yalnızca bir eş olmadı; bir halkın mücadelesine, siyasi tarihin en zorlu dönemlerine ve büyük kayıplara tanıklık etti.

 

Rauf Denktaş'ın Kıbrıs davasında daha fazla sorumluluk almak için savcılık görevinden ayrılıp mücadeleye yöneldiği günleri anlatırken Aydın Denktaş'ın söylediği bir cümle var:

 

"Ben kocamı kaybettim bugün."

 

Çünkü o gün, eşinin artık yalnızca ailesine ait olmayacağını anlamıştı.

 

Belki de bir kadının hayatında yaşayabileceği en sessiz ama en büyük kırılmalardan biriydi bu.

 

Yıllar boyunca beklemek, endişelenmek, çocuklarını büyütmek, özlemek... Üstelik bütün bunları yaparken eşinin omuzlarında taşıdığı sorumluluğun büyüklüğünü bilmek.

 

Denktaş ailesi yalnızca siyasi mücadelenin değil, çok ağır ailevi acıların da içinden geçti. Evlat kayıpları yaşadılar. Ayrılıklar, özlemler ve zor yıllar birikti.

 

Ve 15 Kasım 1983...

 

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ilan edildi.

 

Bir halkın yıllarca süren mücadelesinin ardından yeni bir dönem başladı. Rauf Raif Denktaş bağımsızlık bildirisini okurken tarihe geçen bir karar açıklanıyordu.

 

Peki o gün Aydın Denktaş ne hissediyordu?

 

Belki yılların yorgunluğunu, belki geçmişin acılarını, belki de eşinin yıllarca uğruna mücadele ettiği bir hayalin gerçekleşmesinin gururunu...

 

Bunu onun adına kesin olarak söyleyemeyiz. Ama bir kadının hayat arkadaşının mücadelesine bu kadar uzun süre eşlik etmesinin ne demek olduğunu anlayabiliriz.

 

Bugün, 43 yıl sonra, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kuruluş yıl dönümünde yalnızca kurucu liderleri değil, bu tarihin görünmeyen emekçilerini de hatırlamalıyız.

 

Çünkü tarih bazen kürsüde konuşanları yazar; ama o kürsüye çıkılana kadar yaşananları, evde bekleyenleri, gözyaşlarını içine akıtanları ve ailesini ayakta tutanları daha az anlatır.

 

Aydın Denktaş'ın hikâyesi bana şunu düşündürüyor:

 

Bir ülkenin mücadelesi yalnızca meydanlarda verilmez. Bazen bir evin içinde, bir annenin sabrında, bir kadının özleminde ve bir ailenin fedakârlığında da sürer.

 

Bugün bizlere düşen ise yalnızca geçmişle gurur duymak değil, o geçmişin emanet ettiği ülkeye sahip çıkmaktır.

 

Kadınların üretimde, siyasette, ekonomide ve karar mekanizmalarında daha güçlü olduğu; gençlerin geleceğini bu topraklarda kurabildiği bir cumhuriyet için çalışmaktır.

 

Çünkü bir ülkeyi kurmak tarih yazmaktır. Onu yaşatmak ise her gün yeniden sorumluluk almaktır.

 

*Bu 15 Kasım'da Rauf Raif Denktaş'ı, onunla birlikte bu büyük tarihe tanıklık eden Aydın Denktaş'ı ve Kıbrıs Türk halkının mücadelesine emek veren, adı bilinen ya da bilinmeyen bütün kadınları saygıyla anıyorum.*

 

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin 43. kuruluş yıl dönümü kutlu olsun.

Beğendim
Bayıldım
Komik Bu!
Beğenmedim!
Üzgünüm
Sinirlendim
Bu içeriğe zaten oy verdiniz.

ad image ad image ad image ad image ad image
Yorumlar

Ses Karpaz
Doğru Ses, Güçlü Karpaz
Hakkımızda Gizlilik Kullanım Koşulları Bize Ulaşın